Listopad 9, 2016

Niepokojące wieści docierają do nas z resortu zarządzanego przez ministra
Błaszczaka. Zespół ds. Ochrony Praw Człowieka, zajmujący się m.in. monitoringiem
spraw związanych z przestępstwami z nienawiści oraz działaniami prewencyjnymi w
tym zakresie, został rozwiązany.
Osoby odpowiedzialne za realizację zadań Zespołu zostały przeniesione do
Wydziału ds. Europejskiej Sieci Migracyjnej i Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi.

Jest to kolejna – po wycofaniu podręcznika dotyczącego postępowania w sprawach
przestępstw z nienawiści oraz rozpoznawania symboli skrajnych organizacji oraz
po zlikwidowaniu Rady ds. Przeciwdziałania Dyskryminacjo Rasowej i związanej z
nimi Nietolerancji działający przy Radzie Ministrów – decyzja, której skutkiem
jest pogorszenie instytucjonalnych standardów reagowania i przeciwdziałania
przestępstwom z nienawiści.

Tymczasem problem jest palący. Dane Prokuratury Krajowej za pierwszą połowę 2016
r. jasno pokazują, że medialne doniesienia o kolejnych pobiciach nie są jedynie
przejawem szukania sensacji, lecz odzwierciedleniem realnego, pogłębiającego się
społecznego problemu. Widoczny jest gwałtowny wzrost przestępstw skierowanych
przeciwko muzułmanom – w pierwszym półroczu było to 29% wszystkich spraw,
podczas gdy w pierwszym półroczu 2015 r. (przed wybuchem moralnej paniki
związanej z sytuacją uchodźców napływających do Europy) przestępstwa wobec tej
grupy stanowiły 8% wszystkich spraw. W tym okresie, w porównaniu do
analogicznego okresu sprzed roku, aż o 527% zwiększyła się liczba spraw
związanych z wydarzeniami w przestrzeni publicznej. Odnotowano również
47-procentowy wzrost spraw związanych ze stosowaniem przemocy fizycznej oraz
18-procentowy wzrost spraw związanych ze stosowaniem gróźb.

Niepokojący jest również wzrost spraw, które zostały umorzone ze względu na
niską szkodliwość społeczną. W okresie sprawowania funkcji przez poprzedniego
Prokuratora Generalnego można było mieć wiele zastrzeżeń odnośnie praktyki
postępowań w tych sprawach, jednak przyjęto wówczas słuszne założenie, że każde
przestępstwo w którym przyczyną działania sprawcy jest przynależność ofiary do
określonej grupy społecznej – lub też nawoływanie do nienawiści wobec
jakiejkolwiek grupy – niesie ze sobą szczególnie negatywne konsekwencje
społeczne. Dzisiaj, w okresie gdy potrzebujemy szczególnie konsekwentnych
działań i zdecydowanej postawy ze strony rządzących, spotykamy się z głębokim
niezrozumieniem sytuacji i działaniami w kierunku przeciwnym od zgodnego z
dobrze rozumianym interesem społecznym.

Październik 13, 2016

Po raz kolejny kampanie prowadzone przez partnerów HejtStopu zostały nagrodzone w prestiżowym konkursie KTR.

Kampania #ryjkuźniara otrzymała brąz i srebro w kategoriach  Digital&Mobile oraz PR&Event

Więcej informacji: http://platforma.sar.org.pl/index.php?page=awards.SarAwards&type=KTR

Lipiec 18, 2016

W związku z nadchodzącymi Światowymi Dniami Młodzieży, Helsińska Fundacja Praw Człowieka i kilkadziesiąt organizacji pozarządowych wystosowało list do papieża Franciszka. Zaapelowaliśmy o zajęcie przez Papieża, znanego ze swojego zdecydowanego poparcia dla praw człowieka oraz olbrzymiej empatii wobec osób znajdujących się w trudnej sytuacji, o zajęcie podczas tego niezwykle ważnego dla milionów ludzi wydarzenia stanowiska w sprawie mowy nienawiści.

Mowa nienawiści jest problemem szczególnie mocno dotykającym ludzi młodych. To oni są najczęściej jej ofiarami, ale również młodzi ludzie najczęściej ją stosują i najczęściej spotykają się z mową nienawiści skierowaną wobec innych osób. Ważne jest mówienie o tym problemie, zajmowanie się nim przez osoby mające wpływ na młodych ludzi. Gorąco liczymy na zainteresowanie głowy Kościoła tym ważnym tematem.

Zachęcamy do zapoznania się z treścią listu.

Kwiecień 19, 2016

Wiesz, że osoba z Twojego otoczenia padła ofiarą hejtu? Oto, co możesz zrobić:

1. Zainicjuj rozmowę na ten temat.
Zapytaj tę osobę, czy nie chciałaby Ci o czymś opowiedzieć. Powiedz, że może liczyć na Twoją pomoc, jeżeli będzie jej potrzebaować.

2. Jeżeli wie, że padła ofiarą hejtu, wysłuchaj wszystkiego, co ma do powiedzenia.
Nie oceniaj, w tym momencie ważne jest jej dobro, a nie Twoje zdanie na temat tej sytuacji. Powstrzymaj się więc od oceniających pytań takich jak: „czy musiałeś/aś robić to w ten sposób?”, „nie wiedziałaś/eś, że takie zachowanie może prowokować?”, „po co Ci to było?”. W takiej chwili liczy się komfort osoby, która doświadczyła agresji, a nie Twoje zdanie na temat tej sytuacji. Pokieruj rozmową tak, by poznać cały kontekst sprawy oraz by ustalić, z jakiego rodzaju hejtem macie do czynienia. Oceń, czy istnieje ryzyko, że hejt przerodzi się w inne formy agresji.

3. Jeżeli osoba nie wie, że padła ofiarą hejtu (np. w Internecie krążą treści na jej temat, ale są udostępniane na stronach, których ta osoba nie odwiedza), wspomnij o tym, że widziałeś pewne materiały, które powinna zobaczyć ze względu na to, że jej dotyczą.
Upewnij się, że podczas prezentacji treści nieprzyjemnych dla tej osoby jesteś w stanie zapewnić jej możliwie jak najbardziej komfortową atmosferę (zaproponuj coś do picia, usiądźcie wygodnie, zachowuj kontakt wzrokowy, udziel potrzebnego wsparcia i jeśli będzie to potrzebne, stwórz przestrzeń, w której będzie mogła pobyć sama).

4. Skontaktujcie się z organizacją pomagającą osobom doświadczającym hejtu lub mowy nienawiści.
Zastanówcie się, czy i jakie kroki prawne jesteście w stanie podjąć, ale przede wszystkim zareagujcie. Zabezpieczcie dowody i postarajcie się, by niepożądane treści zniknęły z Internetu.

Skorzystajcie z poniższych wskazówek:

  • Zrób zrzut ekranu (PrtScr lub CMD+shift+3 na Macu).

Śledczy będą mieli możliwość wglądu do zgłaszanej treści nawet wtedy, gdy zostanie ona usunięta – dotyczy to szczególnie treści zamieszczanych w portalach społecznościowych lub na stronach, które są na bieżąco moderowane. Zadbaj o to, by na grafice powstałej po zrobieniu zrzutu ekranu adres URL strony był widoczny w całości. Na wszelki wypadek zapisz go oddzielnie. Jeżeli materiału jest dużo, warto rozważyć zapisanie strony do formatu PDF – taka opcja dostępna jest w wielu przeglądarkach.

  • Poproś administratora strony lub portalu o usunięcie treści.

W przypadku treści umieszczanych na tradycyjnych stronach internetowych skuteczną metodą zgłoszenia obraźliwych treści jest wiarygodna wiadomość wysłana do administratora – wzór do ściągnięcia na naszej stronie. Do zgłaszania treści na portalach społecznościowych służy tzw. „report button”. O tym, jak zgłaszać obraźliwe treści na największych portalach społecznościowych, dowiesz się z materiałów edukacyjnych, które przygotowaliśmy.

  • Zgłoś sprawę organom ścigania.

Warto wówczas powołać się na konkretny przepis prawa.

W przypadku ataków skierowanych wobec konkretnej osoby, zastosowanie może mieć jeden z następujących artykułów kodeksu karnego:

  • art. 190 – groźba karalna;
  • art. 190a – podszywanie się pod inną osobę w celu wyrządzenia szkody majątkowej lub osobistej (dotyczy np. zakładania fałszywych profili w portalach społecznościowych);
  • art. 212 – zniesławienie (dotyczy rozpowszechniania fałszywych informacji);
  • art. 216 – zniewaga (dotyczy rozpowszechniania obraźliwych informacji na temat danej osoby, kierowania wyzwisk pod jej adresem).

Karalne jest również nakłanianie do popełnienia przestępstwa:

  • art. 18 §2 KK – dotyczy podżegania konkretnej osoby do popełnienia czynu zabronionego;
  • art. 255 KK – dotyczy publicznego nawoływania do popełnienia przestępstwa oraz publicznego pochwalania przestępstwa.

Jeżeli dochodzi do znieważenia osoby ze względu na przynależność rasową, narodową, etniczną czy wyznaniową lub mamy do czynienia z nawoływaniem do nienawiści na tym tle, zastosowanie mogą mieć również:

  • art. 256 KK – dotyczy publicznego propagowania totalitarnego ustroju państwa oraz nawoływania do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość;
  • art. 257 KK – dotyczy publicznego znieważania lub naruszenia nietykalności cielesnej grupy osób lub osoby z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu bezwyznaniowości.

Jeżeli treść hejtu umieszczana jest w przestrzeni publicznej i ma on charakter wulgarny, autora treści można podciągnąć do odpowiedzialności na podstawie art. 141 Kodeksu wykroczeń, dotyczącego umieszczania w miejsc publicznym nieprzyzwoitego ogłoszenia, napisu lub rysunku. Artykuł ten dotyczy również używania wulgarnych słów i wyzwisk.

Jeżeli w bliską Ci osobę kierowane są groźby (zwłaszcza wtedy, kiedy osoby, które kierują je w jej stronę, utrzymują, że wiedzą, gdzie mieszka lub zdradzają inne szczegóły wskazujące na to, że dysponują pogłębioną wiedzą na temat życia bliskiej Ci osoby), ma prawo wystąpić o ochronę osobistą. Ze stosownym wnioskiem należy zwrócić się do komendanta wojewódzkiego policji (w przypadku Warszawy – do Komendanta Stołecznego Policji). Wzór wniosku o ochronę znajdziesz na naszej stronie.

Jeżeli możesz, wyręcz swojego znajomego w obowiązku osobistego stykania się z hejtem pod własnym adresem – zaproponuj pomoc w sortowaniu i archiwizacji jego e-mailowej korespondencji, aby ograniczyć jego kontakt z hejterskimi wiadomościami.

Pozostańcie w stałym kontakcie. Zaproponuj znajomemu skorzystanie z pomocy psychologicznej. Daj mu przestrzeń, ale nie zostawiaj go z tym problemem samego! Nawet jeśli sprawa trochę ucichnie, on ciągle potrzebuje Twojego wsparcia.


 

Skrócona wersja poradnika dla ofiar i świadków hejtu – pobierz PDF TUTAJ.


 

SKRÓCONA WERSJA PORADNIKA DLA ŚWIADKA:

HEJTSTOP swiadek ofiara 5

Kwiecień 19, 2016

Zarówno mowa nienawiści, jak i zwykły hejt to zjawiska powszechne. Mogą dotknąć każdego z nas. Nie zastanawiaj się, dlaczego to spotkało akurat Ciebie. Problem nie leży w Tobie, ale w osobach, które posługują się językiem nienawiści. Nie daj się zastraszyć – tym osobom na tym właśnie zależy! Jeżeli ktoś grozi Ci za pośrednictwem maila, Facebooka czy jakiegokolwiek innego portalu, rozpowszechnia kompromitujące Cię materiały lub udostępnia Twój wizerunek bez twej zgody, radzimy podjąć tych kilka prostych kroków:

1. Zrób zrzut ekranu (klawisze FN+PrtScr dla Windowsa lub CMD+Shift+3 na Macu).

Śledczy będą mieli możliwość wglądu do treści nawet wtedy, gdy zostanie usunięta – dotyczy to szczególnie treści zamieszczanych w portalach społecznościowych lub na stronach, które są na bieżąco moderowane. Zadbaj o to, by na grafice powstałej po zrobieniu zrzutu ekranu adres URL strony był widoczny w całości. Na wszelki wypadek zapisz go oddzielnie. Jeżeli materiału jest bardzo dużo, warto rozważyć zapisanie strony do formatu PDF – taka opcja dostępna jest w wielu przeglądarkach.

2. Poproś administratora strony lub portalu o usunięcie treści.

Jeżeli znajduje się na portalu internetowym, skuteczną metodą zgłoszenia obraźliwych treści jest wiarygodna wiadomość wysłana do administratora – wzór do ściągnięcia na naszej stronie. Do zgłaszania treści na portalach społecznościowych służy tzw. „report button”. O tym, jak zgłaszać obraźliwe treści na największych portalach społecznościowych, dowiesz się z materiałów edukacyjnych, które przygotowaliśmy.

3. Zgłoś sprawę organom ścigania.

Warto wówczas powołać się na konkretny przepis prawa.
W przypadku ataków wobec konkretnej osoby, zastosowanie może mieć jeden z następujących artykułów kodeksu karnego:

  • art. 190 – groźba karalna;
  • art. 190a – podszywanie się pod inną osobę w celu wyrządzenia szkody majątkowej lub osobistej (dotyczy np. zakładania fałszywych profili w portalach społecznościowych);
  • art. 212 – zniesławienie (dotyczy rozpowszechniania fałszywych informacji);
  • art. 216 – zniewaga (dotyczy rozpowszechniania obraźliwych informacji na temat danej osoby, kierowania wyzwisk pod jej adresem).

Karalne jest również nakłanianie do popełnienia przestępstwa:

  • art. 18 §2 KK – dotyczy podżegania konkretnej osoby do popełnienia czynu zabronionego;
  • art. 255 KK – dotyczy publicznego nawoływania do popełnienia przestępstwa oraz publicznego pochwalania przestępstwa.

Jeżeli treść hejtu umieszczana jest w przestrzeni publicznej i ma on charakter wulgarny, autora treści można podciągnąć do odpowiedzialności na podstawie art. 141 Kodeksu wykroczeń, dotyczącego umieszczania w miejsc publicznym nieprzyzwoitego ogłoszenia, napisu lub rysunku. Artykuł ten dotyczy również używania wulgarnych słów i wyzwisk.

Więcej informacji na temat treści oraz przykładów zastosowania wymienionych paragrafów znajdziesz na naszej stronie.

Jeżeli dochodzi do znieważenia osoby ze względu na przynależność rasową, narodową, etniczną czy wyznaniową lub gdy mamy do czynienia z nawoływaniem do nienawiści na tym tle, zastosowanie mogą mieć również:

  • art. 256 KK – dotyczy publicznego propagowania totalitarnego ustroju państwa oraz nawoływania do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość;
  • art. 257 KK – dotyczy publicznego znieważania lub naruszenia nietykalności cielesnej grupy osób lub osoby z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu bezwyznaniowości.

Jeżeli w Twoją stronę kierowane są groźby (zwłaszcza wtedy, kiedy osoby, które kierują je w Twoją stronę, utrzymują, że wiedzą, gdzie mieszkasz lub znają szczegółowe informacje o Tobie), masz prawo wystąpić o ochronę osobistą. Ze stosownym wnioskiem należy zwrócić się do komendanta wojewódzkiego policji (w przypadku Warszawy – do Komendanta Stołecznego Policji). Wzór wniosku o ochronę znajdziesz na naszej stronie.

4. Możesz również wytoczyć proces cywilny.

Treści skierowane w Twoim kierunku mogą być potraktowane jako naruszenie dóbr osobistych (art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego). W przypadkach dotyczących mowy nienawiści i hejtu może dochodzić przede wszystkim do znieważenia, naruszenia czci, godności osobistej, swobody sumienia, nazwiska lub pseudonimu czy też wizerunku. Do złożenia zawiadomienia w tej sprawie nie jest potrzebne pośrednictwo policji ani prokuratury. Musisz jednak dysponować danymi osoby, którą wskazujesz – w aktualnym porządku prawnym nie jest możliwe składanie tzw. „ślepych pozwów”. Potrzebne będą przynajmniej imię i nazwisko oraz adres osoby, która narusza Twoje dobra osobiste. Jeżeli nie dysponujesz tymi danymi, możesz zwrócić się do prokuratury z wnioskiem o ich ustalenie.

Jeśli po Twoim zgłoszeniu nic się nie dzieje lub jeśli dostrzegasz jakieś nieprawidłowości (np. policjant prowadzący sprawę zachował się względem Ciebie niewłaściwie – obraził Cię, rzucał kąśliwe uwagi), możesz skontaktować się z jedną z następujących instytucji:

Pamiętaj!

Temida nie działa z prędkością geparda. Nawet jeżeli dojdzie do ukarania sprawców, hejt zostawia po sobie trwały ślad. Nie zachowuj problemu dla siebie. Łatwiej jest przeżywać trudne chwile w towarzystwie osób, które będą dla nas wsparciem. Porozmawiaj o tym z bliskimi osobami – z kimś ze swojej rodziny, z przyjacielem, ze znajomym, z osobą życzliwą. Musisz pamiętać, że niezależnie od tego, ile negatywnych rzeczy na swój temat się naczytasz, zawsze są osoby, którym na tobie zależy. Warto też poszukać pomocy u profesjonalisty. Psycholog być może jako jedyny jest w stanie spojrzeć na Twoją sytuację z dystansem. Dla bliskich z Twojego otoczenia ważne jest, by udzielić ci wsparcia, jednak mogą oni potraktować całą sprawę zbyt osobiście. Psycholog wie natomiast, jak Twoja sytuacja wygląda z perspektywy wiedzy o ludzkich zachowaniach. Poradzi Ci, jak się zachować w sytuacji, w której się znalazłeś.

Jeżeli istnieje taka możliwość, poproś zaufane osoby o monitorowanie treści na Twój temat. Staraj się nie robić tego osobiście – nie jesteś przecież ze stali. Czytanie oczerniających i wulgarnych materiałów na własny temat nie jest miłym doświadczeniem. O ile to możliwe, oszczędź sobie tego.

Ale przede wszystkim nie załamuj się i rób dalej to, co uważasz za słuszne. Weź dzień wolnego, odpocznij i idź dalej :)


Skrócona wersja poradnika dla ofiar i świadków hejtu – pobierz PDF TUTAJ.


SKRÓCONA WERSJA PORADNIKA DLA OFIAR HEJTU:

HEJTSTOP swiadek ofiara 6

Kwiecień 18, 2016

Wbrew obiegowym opiniom, problem mowy nienawiści nie jest niczym nowym. Pierwsze akty regulujące tę kwestię powstały zaraz po II wojnie światowej w ramach systemu ONZ. W Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodnią ludobójstwa z 9 grudnia 1948 r., Państwa-Strony potwierdziły, że ludobójstwo, popełnione zarówno w czasie pokoju, jak i podczas wojny, stanowi zbrodnię w obliczu prawa międzynarodowego, oraz zobowiązują się zapobiegać tej zbrodni i karać ją. Jedną z form zapobiegania ludobójstwu było zobowiązanie się Państw-Stron do objęcia ściganiem czynów polegających na publicznym nawoływaniu do popełnienia ludobójstwa, które do dziś pozostaje najcięższą formą mowy nienawiści. Polska przystąpiła do Konwencji Ustawą z dnia 18 lipca 1950 r. o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Chcesz dowiedzieć się więcej? Zajrzyj do naszej najnowszej publikacji!

Jak przeciwdziałać mowie nienawiści? wersja PL

Jak przeciwdziałać mowie nienawiści? wersja ANG

Kwiecień 16, 2016

Zgodnie z polskim prawem na terenie Rzeczpospolitej nie wolno publicznie propagować jakiegokolwiek totalitarnego ustroju państwa ani nawoływać do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych czy ze względu na bezwyznaniowość. Praktyka pokazuje jednak, że prawo kroczy swoją drogą, a służby – swoją. Jak bowiem inaczej wytłumaczyć sytuację, w której Policja może wejść za zgodą studenta do mieszkania, w którym trwa impreza i sprawdzić, czy któryś z gości nie łamie prawa, co zresztą często robi, a nie jest skłonna do zapobiegania imprezom jawnie neofaszystowskim lub do monitorowania ich przebiegu?

Ponad rok temu na Dolnym Śląsku bez przeszkód zagrały zespoły związane z neofaszystowską międzynarodówką. Służby ograniczyły się wówczas do patrolowania terenu wokół obiektu, w którym odbywał się koncert. Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa wymienionego w artykule 256 Kodeksu Karnego wpłynęło do prokuratury z inicjatywy Fundacji Klamra. Dlaczego w tej i podobnych sprawach postępowanie przygotowawcze zostaje rozpoczęte dopiero na wniosek organizacji pozarządowej, a nie z inicjatywy organu publicznego? Dlaczego funkcjonariusze nie przerwali tej imprezy?          

Zdaje się, że problemów nastręcza służbom zbyt sztywna interpretacja słowa publicznie, które pojawia się w art. 256 k.k. Nie oznacza ono tego samego, co sformułowanie w miejscu publicznym, ponieważ istnieje możliwość popełnienia jakiegoś przestępstwa jednocześnie niepublicznie i w miejscu publicznym. Działanie publiczne charakteryzuje się tym, że zostało podjęte na oczach bliżej nieokreślonej liczby świadków. Jeśli więc na pustej ulicy, która jest przecież miejscem publicznym, zbijemy nocą szybę zaparkowanego auta, to nie dopuścimy się występku o charakterze chuligańskim, ponieważ jego istotą jest właśnie działanie publiczne, a w przypadku braku świadków trudno jest mówić o tym, że działaliśmy publicznie.

Policja odmawia ingerencji w sprawie koncertów zespołów neofaszystowskich, zasłaniając się tym, że tego typu imprezy mają charakter zamknięty. Rzeczywiście jest tak, że aby zgłosić swój udział w imprezie, a także dostać szczegółowe informacje na temat miejsca i godziny rozpoczęcia wydarzenia, na którym zagrają grupy skrajnie prawicowe, trzeba zadzwonić do organizatora, którego numer podany jest w reklamach internetowych. Jednakże kryterium odróżniające istnienie publiczności działania od jej braku, czyli uczestnictwo nieokreślonej liczby osób, których nie da się indywidualnie oznaczyć, wydaje się w przypadku koncertów grup neofaszystowskich absurdalne.

Nawet jeżeli liczbę osób obecnych w trakcie koncertu da się precyzyjnie określić, to przecież potrzeba by niemałego wysiłku intelektualnego, aby wytłumaczyć, że charakter imprezy kilkudziesięcio- lub kilkusetosobowej, do której za odpowiednią opłatą dostęp ma każdy, nosi znamiona prywatności (a przecież wydarzenie nie ma charakteru publicznego, o ile ma charakter prywatny). W uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z 16 listopada 1972 roku (I KR 274/72) znajdziemy uwagę, że „uczestnictwo bliżej nieokreślonej liczby osób, nie mogących być indywidualnie oznaczonymi – nie może być traktowane statycznie, sztywno”.

Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z 20 września 1973 r. (VI KZP 26/73) istotą działania publicznego jest działanie nie tylko z zamiarem bezpośrednim, ale też – ewentualnym. Muzyk, który na scenie wykonuje utwory, w których nawołuje do nienawiści na tle rasowym, wyznaniowym, narodowościowym czy etnicznym, fizycznie nie jest w stanie w tym samym czasie występować przed publicznością oraz pilnować zarówno ilości, jak i tożsamości osób obecnych na koncercie. Sprawca – jako osoba wykonująca pewien program muzyczny w określonych ramach czasowych – ma więc świadomość tego, że jego zachowanie jest dostępne dla nieokreślonej liczby osób lub co najmniej godzi się na to, że jego działanie może dotrzeć do nieokreślonej liczby osób, ponieważ nie może na bieżąco kontrolować listy obecności.

Tłumaczenia służb, że impreza, która była reklamowana w Internecie na stronach dostępnych dla każdego, ma charakter zamknięty i w związku z tym jedyną możliwością działania jest monitorowanie terenu w najbliższym sąsiedztwie koncertu, wydają się groteskowe. Policja ma związane ręce, czy po prostu nie chce egzekwować prawa? Każdy brak reakcji służb na organizowanie koncertów zespołów propagujących nienawiść jest przyzwoleniem na poszerzanie tak kręgu odbiorców tego typu przekazu, jak wachlarza grup muzycznych, które w swojej twórczości odwołują się do szkodliwych ideologii. Obyśmy zdążyli wypracować odpowiednie sposoby reakcji, nim Polska zyska niechlubne miano enklawy neofaszystów w Europie.

Anna Konopka
Kwiecień 14, 2016

W Internecie spędzamy coraz więcej czasu. Niestety, w nim również coraz częściej stykamy się z nienawiścią. Jak na nią reagować, jak się przed nią zabezpieczać?

Przygotowaliśmy materiał przeznaczony dla nauczycieli, którzy chcą porozmawiać o tym ze swoimi uczniami. Zachęcamy do korzystania!

Wersja do druku

Wersja online

Kwiecień 14, 2016

7 kwietnia przedstawiciele kampanii HejtStop brali udział w czyszczeniu cmentarza żydowskiego w Sochaczewie. Wspólnie z wolontariuszami z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, pracownikami Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą oraz z pomocą Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie usuwaliśmy nienawistne napisy, które pojawiły się na terenie tutejszego kirkutu w grudniu ubiegłego roku.

 

Nie było to zwykłe zamalowanie. Tym razem farby, wałki i pędzle okazały się zbędne, ponieważ nie mieliśmy do czynienia z elewacją zwykłego budynku. Napisy, które zastaliśmy, w połączeniu ze specyficznym podłożem okazały się wyjątkowo trwałe. Musieliśmy użyć myjki ciśnieniowej, szmat nasączonych rozpuszczalnikiem, papieru ściernego i wyjątkowej siły, aby pozbyć się obraźliwych treści. Dzięki zaangażowaniu wszystkich ochotników udało się wyczyścić ohel na grobie cadyków Bornsteinów.

 

Za zeszlifowanie wierzchniej warstwy zdewastowanego pomnika, który upamiętnia ofiary Zagłady, odpowiadają panowie z miejscowego zakładu kamieniarskiego. Ich profesjonalna pomoc okazała się nieoceniona.

 

Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy swoją symboliczną cegiełką wysiłku przyczynili się do tego, że cmentarz wygląda teraz jak dawniej!

 

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć z tego przedsięwzięcia:

 

 

Czyszczenie kirkutu - Sochaczew 2016
 

Kwiecień 7, 2016

Czy celebryci mają prawo do ochrony dobrego imienia?
Czy mowa nienawiści mieści się w ramach wolności wypowiedzi?
Co robić, kiedy stykamy się z hejtem w sieci?
Jakie są koszty pomocy prawnej?
O hejcie z perspektywy prawnika opowiada radca prawny z LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy, Milena Bogdanowicz.


Widzisz hejta? Reaguj!